Gözlerin bir parça sevinç verdi bana
En mutlu anımda
Sensiz kaldığım her dakika
Kalbim cehennem ateşinde yanmış bir kül olmuş

Özlemin vücudumu sardı
Üstümde aşkımızın sarhoşluğu vardı
Bu aşık en büyük hatasını yaptı
Sana dünyaları veremedi

Sensizlik sanki karadelik
Sensiz geçen her dakika
Beni karanlığa atıyor
Bu aşık aşkına tapıyor

Karabasanlar dolaştı üzerimizde
Masumdu aşkımız
Hiç kimse yıkamadı
Aşık adamın üzerinden dert eksik olmaz

Seni tek ben sevmedim
Rakiplerimde var
Seni kaybetmekten korkuyorum
Bir dahaki sevgililer gününde benim olmazsan

GURBET

 Gurbet o kadar acı

 Ki ne varsa içimde

 Hepsi bana yabancı

 Hepsi başka biçimde

 

 Eriyorum git gide

 Elveda her ümide

 Gurbet Benliğimi de

 Bitirmiş bir içimde.

 

 Ne arzum, ne emelim

 Yaralanmış bir elim

 Ben gurbette değilim

 Gurbet Benim İçimde

                                                                     Kemalettin KAMU

İLAHİ

 Yalancı Dünyaya Konup Göçenler

 Ne Söylerler Ne Bir Haber Verirler

 Üzerinde Türlü Otlar Bitenler

 Ne söyler ne bir haber verirler

 

 Kimisinin Üstünde Biter Otlar

 Kimisinin Başında Sıra Serviler

 Kimi masum kimi güzel yiğitler

 Ne söylerler ne bir haber verirler

 

 Toprağa gark olmuş nazik tenleri

 Söylemeden Kalmış tatlı dilleri

 Gelin, duadan unutman bunları

 Ne söylerler, ne bir haber verirler.

 

 Yunus der ki gör takdirin işleri

 Dökülmüştür kirpikleri kaşları

 Başları ucunda hece taşları

 Ne söylerler, ne bir haber verirler

                                                                     Yunus Emre

Yaşım on beşti
Hüzün şehrinde doğdum
Annem hüznün çocuğuydu
Ben annemin
……………….

Gözlerindeki derinlik
Ürpertici harabe duvarlı evler
İkamet etmedi hiç göz bebeklerimde

Zile dokunup kaçan sokak çocuğuydu kirpiğin
Acziyetimden istifade kalbime dokundular
Uzun uzun kara kış gecesi sadeliğindeydiler

Seni asla sevmeyeceğim kelimeleri
Yaşım ölçeğinde bir sarsıntı
Lanetli dudağında
Deprem sonrası kokuşmuşluk
Yıkılan benliğimin altında iradem çatırdadı


Güçtür derdi irade
Adını hatırlamadığım bir filozof
Gücümün çaresizliğe teslimiyeti
On beşte başladı
Sonra sağnak sağnak
Temeli çürük duygularm
Göçük altında kaldı


On beşten on altıya geçiş
Bir asır sürdü
Unutmak unutmamak unutmak unutmamak
…..…Unutamamak……..
Alaycı ifadeler saçlarımda dalgaya dönüştü
Prefabrikten aşklar döşendi
Geçici bir süre
Duygudan yoksun sokaklarıma
Hayat on altıda bir kez daha başladı
Ölmedik kolay değil ki yalnızlıktan ölmek
Aşkın adıymış meğer idareten yaşamak
…………………..


Yoksa yanında sevgili
İçte kavruk kuru bir acı
Acı çekmek özgürlükse özgürüz ikimizde
Derdi adını hatırlamadığım bir şarkıcı
İki kişilik acıyı çekmekte ne var be adam
Gençliğimin orta yerinde tek kişilik bir sancı


Acıyı oho çok erken yaşadım
Ne manaya geldiğini
On beşten on altıya geçişte


Yaşım on altıydı
Hüzün şehrinde bir yaşındaydım
Soğuk ve bitmeyen yalnızlık karakolunun
Çileden örgülü kapısına bırakıldım


Meğer hüzün annemin kendisiymiş
Ben de onun çocuğu
ALINTIDIR.

Bu şiiri betül kardeşime armağan ediyorum belki anlar demek istediğim daha önceleri demiştim ama olmadı.Hani inanmam demiştin ya bu belki inanılmayacak şeyler yokturun anlamıdır.

Aşk kelimesinin anlamını bilmezidim,
Aşka inanana için için güleridim,
Aşkı ben boş, gereksiz bir duygu sanıridim,
Aşk çarptı beni yerden yere vurdu savurdu.


İnsan ne olduğunu dahi hiç anlamıyor,
Aç kalıyor, susuz kalıyor hiç bilemiyor,
Sarhoştan farkı yok kendine hiç gelemiyor,
Aşk çarptı beni hemen de hesabını sordu.

Aşığım ben aşık, içim alev alev yanıyor,
Aşk sarhoşuyum başım fena halde dönüyor,
Hançer yemişten beterim, yüreğim kanıyor,
Aşk çarptı beni tuttu ta canevimden vurdu.

Aşk; yemekmiş, suymuş, içmem gereken doluymuş,
Aşk; sevenlerin, sevgililerin bir yoluymuş,
Aşk; en güzel şeymiş, güzelliklerle doluymuş,
Aşk çarptı beni ağına alıp tuzak kurdu.

Abbas der aşkı aşık olunca ben anladım,
Sevdim, seviyorum hiç sevgiye ben doymadım,
İğne batırdılar acısını hiç duymadım,
Aşk çarptı beni ateş gibi yaktı kavurdu.